warfusee

Het kleine gehucht van Warfusée ligt op enkele honderden meters van het centrum van Stockay. Je rijdt er uit Stockay naartoe langs een rijkelijk met bomen beplante dreef. Dit stukje Haspengouw is van een bijzondere schoonheid. Niet alleen zijn er het kasteel en het park, maar ook de huizen en de naburige boerderij vormen samen een opmerkelijk harmonieus architectonisch geheel. En de natuur biedt even zoveel schoonheid, met het kasteelpark, de landerijen, bossen en vijvers. Ontginningen, omheiningen (17e eeuw) en verkavelingen (18e eeuw) hebben het oorspronkelijke landschap ingrijpend veranderd. In de nabijheid ontstonden steeds meer winningsindustrieën: steenkool, aluinschalie en later kalksteen. De heren van Warfusée hebben daar zeker hun voordeel mee gedaan, waardoor het kasteel van Warfusée een flinke steen heeft bijgedragen tot de geschiedenis van de streek.

De ontstaansgeschiedenis van het domein van Warfusée is nauw verweven met het verleden van de Haspengouwse ridders. De ridders van Dommartin hebben deze adellijke zetel namelijk opgericht. Eerst was er de middeleeuwse slottoren, waar echter niets van overbleef na de verwoesting in de 17e eeuw. Tijdens de 15e eeuw was het eigendom schatplichtig aan de heren van Corswarem, vervolgens aan die van Seraing en Hamal, en weer later aan de heren van Renesse. In 1657 verkoopt Alexandre de Renesse zijn landgoed aan zijn nicht, Marie de Thienne, die getrouwd was met Théodore de Bavière de Schagen. Deze was op zijn beurt een afstammeling van de graven van Holland. De familie de Bavière de Schagen begint aan de restauratie van het kasteel, gevolgd door een ingrijpende verbouwing die wordt voortgezet door de volgende eigenaars, de familie d'Oultremont. Keizer Rodolphe de Tweede benoemt in laatstgenoemde periode de kasteelheer van Warfusée tot graaf van het Heilige Germaanse Rijk. De wieg van Charles-Nicolas d'Oultremont, van 1763-1771 prins-bisschop van Luik, stond trouwens in dit kasteel. De familie d'Oultremont vervangt het renaissancekasteel door een klassiek gebouw in de stijl van Louis XV en verlaat het familiegoed in Warnant om neer te strijken in Warfusée. In het kasteelgebouw en in zijn inrichting komen de sfeer en de levensstijl van de hoogste aristocratie van het Luikse land overduidelijk naar voren.

Het huidige kasteel vervangt een ouder kasteel dat werd beschreven door de Saumery. Een ets van Remacle Leloup geeft ons een beeld van hoe het ooit is geweest.
Een boomrijke laan biedt toegang tot de gebouwen uit 1622, met hun defensieve uiterlijk. Het geheel strekt zich uit aan drie zijden van het hoofdplein.

Florent d'Oultremont legde de eerste steen voor dit prachtige klassieke bouwwerk. Het hoofdgebouw wordt aan de kant van het hoofdplein geflankeerd door twee zijvleugels. De middengevel bestaat uit een uitbouw voorzien van klokkentoren mét carillon. Aan de achterzijde, uitkijkend op het park, bestaat de gevel uit twee zijvleugels en in het midden de hoofdgevel met wolfeind en kroonlijst, waarachter een veelhoekig salon schuilgaat.

De binnendecoratie is geïnspireerd door de Franse architectuur en binnenhuisstijl uit de 18e eeuw. Behalve in de ovalen salon stamt de inrichting van alle appartementen regelrecht uit de 18e eeuw. Eén volledige vleugel werd in beslag genomen door de appartementen van prins-bisschop Charles-Nicolas d'Oultremont. Het hemelbed, bekleed met gele damast, is het meest indrukwekkende stuk van het volledig met geslagen fluweel beklede meubilair. In de ronde salon hangen schitterende portretten van Louis XV en Louis XVI. In een andere salon vertellen de wandkleden uit Oudenaarde ons de avonturen van Don Quichote. Boven de deuren in dezelfde salon vinden we versieringen van de hand van Léonard Defrance. Ook het vermelden waard is de eetzaal, waar we aan de wand verschillende kopieën kunnen bewonderen van werken van Rafaël. De originelen hangen in het Vaticaan. Verder is er nog het prachtige stucwerk in de kapel, gerealiseerd door Moretti en Duckers.

Noorderbreedte

Oosterlengte

50°35'8.85"N 5°22'11.78"O

Extra