teylingen

//letter grootte //letter type //achtergrondkleur menu //kleur menu //kleur letters //target van de link //aantal aanwezige links ( moet gelijk zijn aan het nr aantal van de onderstaande links ) // naam en url van de link (voor het # teken de naam, achter het # teken de url ) // voor meer links gewoon een parameter kopieren, en nummer aanpassen van "anzahl" // voor meer links gewoon een parameter kopieren, en nummer aanpassen van "anzahl" here" id="obj_32" name="obj_32">

Teylingen

Plattegrond kasteelruïne Teylingen

Wat nu nog te zien is in Teylingen ten noorden van Sassenheim aan de weg naar Noordwijk, is de ruïne van de eens zo sterke ronde waterburcht Teylingen die begin 13e eeuw gebouwd werd om de Rijndijk en noord-zuid route in het Hollands Staatsgebied te bewaken.

De huidige kasteelruïne is rond met een middellijn van ongeveer 37 meter . Het poortgebouw bevindt zich aan de noordkant. Aan de oostzijde bevindt zich de donjon van ongeveer 19 meter hoog.

In de 12e eeuw schijnt er al een toren te hebben gestaan, die Willem van Teylingen, een leenman van de graven van Holland, kort na 1200 liet opnemen in de door hem gebouwde ca. 7 meter hoge ringmuur. Die toren werd later vervangen door de huidige donjon. Het hele complex was omgeven door een ringvormige gracht. Van de voorburcht die op een apart terrein lag en ook omgracht was, is niets meer over.

Willem II van Teylingen volgde zijn vader als leenman van de graven van Holland op, en op zijn beurt deed diens zoon Dirk van Teylingen dat ook. Dirk was een belangrijk adviseur van Floris V. Toen Dirk en een jaar later zijn zoon Willem zonder erfgenamen stierf, bewoonde Catharina van Durbuy het kasteel tot haar dood in 1328.

Daarna fungeerde het kasteel als ambtswoning van de houtvesters van de graven van Holland. De taak van de houtvesters was het beheer van de bomen in het graafschap en het toezicht bij de jacht. Teylingen werd een geliefd jacht- en lustslot voor de Hollandse graven. De eerste houtvester die Teylingen als ambtswoning kreeg, was heer Simon van Benthem. De bekendste bewoner en houtvester echter was wel Jacoba van Beieren, die er in 1436 overleed. De in de omgeving van het slot opgegraven drinkkannetjes worden ook wel Jacobakannetjes genoemd.

In de Tachtigjarige oorlog (1568-1648) werd het kasteel door de Spaanse troepen onder leiding van Hertog Alva bij het beleg van Haarlem, zwaar beschadigd. In 1605 werd Teylingen nog éénmaal hersteld waarna het dienst deed als gevangenis voor opgepakte stropers. Na het uitbranden van de donjon rond 1675 geschiedde dat niet meer. Het hele complex raakte daarna in verval, tot de ruïne zoals we hem nu kennen.

In 1889 werd de Nederlandse Staat eigenaar door het te kopen van de toenmalige bezitter Jhr. Mr. W. van Teylingen die de ruïne in 1857 verworven had. Door het op de monumentenlijst te plaatsen kon de Rijsgebouwendienst in 1933 Teylingen consolideren. De in 1975 opgerichte Stichting Slot Teylingen zorgde o.a. voor het opnieuw uitgraven van de slotgrachten en het bouwen van een nieuwe toegangsbrug.

Extra