reijmersbeek

//letter grootte //letter type //achtergrondkleur menu //kleur menu //kleur letters //target van de link //aantal aanwezige links ( moet gelijk zijn aan het nr aantal van de onderstaande links ) // naam en url van de link (voor het # teken de naam, achter het # teken de url ) //kan ook een pagina zijn // voor meer links gewoon een parameter kopieren, en nummer aanpassen van "anzahl" e="here" id="obj_274" name="obj_274">

Reijmersbeek

Het oorspronkelijk kasteel dateert uit de 14e eeuw. In 1356 werd Catharina van Nythuisen reeds in de analen vermeld als bewoonster van het kasteel. Zij trouwde na weduwe geworden te zijn, met haar wagenknaap Bartholomeus van Reijmersbeek. Een kleine eeuw later, in 1450, schonk de laatste Van Reijmersbeek die het kasteel bewoonde, ook ene Catharina, de goederen aan Johan van Eijnatten, en zijn zoon Herman van Eijnatten, haar petekind.

In 1626 erkenden de burgers van Nuth Steven van Eijnatten als hun nieuwe Heer. De baron kreeg na het vis – munt – en tolrecht, het recht om bomen langs de weg te planten en gevonden voorwerpen in beslag te nemen. Voor een goed bestuur benoemde hij Schout en Schepenen, die bijeen kwamen in zijn grote kamer. Ook spraken zij recht en de toren van Reijmersbeek werd als gevangenis ingericht. 40 trappen voerden naar de cel onder het dak. Op de driehoek bij de latere spoorbrug werd de galg opgericht, want op het doodvonnis van de 7 Schepenen was geen hoger beroep mogelijk en het vonnis werd ter plaatse voltrokkenJan Ulrich van Eijnatten volgde zijn vader op als Heer van Nuth, maar ook hij stierf jong in 1677. De laatste Van Eijnatten, Karel Theodoor, die op kasteel Reijmersbeek resideerde, liet het kasteel moderniseren. In de Franse tijd woonde hij echter op zijn slot Trips in Geilenkirchen. In 1809 verkocht Theodoor het goed aan de Maastrichtse rechtsgeleerde Paul Lekens, die drie jaar na de aankoop overleed. Zijn zoon Paul August beheerde het kasteel vanuit Maastricht, terwijl Karel Limpens als rentmeester en Mathias Damoiseaux als pachter fungeerden. Na de dood van Paul August en zijn vrouw Henriette de Montagne, bewoonde hun dochter Pauline met haar man, baron Alphons Hilaire Michiels van Kessenich, kasteel Reijmersbeek.

In 1908 vestigde zich Octave Francois Michiels van Kessenich met zijn vrouw Hubertine Augustine von Pelser Berentsberg als rentenier op Reijmersbeek. Juliana Michiels van Kessenich, gehuwd met Sweder van Wijnbergen, was de laatste adellijke bewoonster van het huis. Zij schonk het huis aan Zusters van het Heilige Kruis. In de twintigste eeuw werd het kasteel in gebruik genomen als klooster en is dat ook tot voor kort gebleven. Tengevolge van dit gebruik zijn er forse ingrepen gedaan zoals het verwijderen van de oorspronkelijke spiltrap, het opdelen van de binnenruimtes. Gelukkig is de centrale kamer met zijn Lodewijk XV-stuc en snijwerk in tact gebleven. De Oostenrijkse spits op het overgebleven torentje werd pas in 1970 aangebracht. Sinds 2005 staat het pand leeg.

Reijmersbeek werd in het begin van deze eeuw voor een gedeelte afgebroken, en voor een deel gemoderniseerd en in een buitengoed veranderd. De vijvers en grachten werden gevuld en veranderd in visrijke waterplassen, de ophaalbrug en één der torens werden verwijderd. Kasteel Reijmersbeek is nu een rechthoekig gebouw van twee verdiepingen elk 7 vensters breed, opgetrokken uit baksteen met speklagen van mergelsteen, afgedekt met een mansardedak en voorzien van een hoektoren op de zuidwesthoek, en een voorgevel met een klein fronton. Het is onderkelderd. De u-vormige voorburcht met poortgebouw dateert uit de 17 en 18e eeuw.

Het jaartal 1705 als bouwjaar van de hoeve staat in muurankers op de gevel van de hoeve. Opvallend is de omvallende 5.

Extra

Noorderbreedte

Oosterlengte

50° 55' 57.6" N

5° 53' 9" E