moersbergen

//letter grootte //letter type //achtergrondkleur menu //kleur menu //kleur letters //target van de link //aantal aanwezige links ( moet gelijk zijn aan het nr aantal van de onderstaande links ) // naam en url van de link (voor het # teken de naam, achter het # teken de url ) //kan ook een pagina zijn // voor meer links gewoon een parameter kopieren, en nummer aanpassen van "anzahl" //kan ook een pagina zijn de="here" id="obj_146" name="obj_146">

Moersbergen

Kasteel Moersbergen aan de Moersbergselaan te Doorn gelegen, stamt uit de 15e eeuw. Landgoed Moersbergen ligt op de scheiding van Heuvelrug en Kromme Rijngebied. De naam is hier waarschijnlijk van afgeleid: het vroegere moerassige gebied van de Rijn en de berg van de Heuvelrug. De eerste vermelding dateert uit 1435 toen Steven van Sleen met het kasteel beleend werd. Door het huwelijk van een van zijn dochters, Lysbeth Stevensdr. van Sleen, met Dirck van Waell, kwam het kasteel in eigendom van dit aanzienlijke Utrechtse geslacht dat meermalen burgervaders aan de stad Utrecht leverde. Na het overlijden in 1457 van Steven, erfde zijn kleinzoon Bertolmeus het goed. Zijn zoon Dirk II volgde hem als eigenaar op. Dirk II trouwde Clara Zuylen van Nijevelt en was tussen 1520 en 1530 verschillende keren schepen van Utrecht. In 1531 was hij al lid van de ridderschap en in 1539 werd zijn kasteel als ridderhofstad erkend. Hij overleed kinderloos in hun kasteel Ter Coulster in Noord-Holland.

Moersbergen vererfde op zijn neef, Bartholomeus, gehuwd met Catharina van Merveld. Hun zoon Adolph van Waell, was de laatste van Waell die op Moersbergen woonde en van 1610 tot 1612 burgemeester van Utrecht. Hij was remonstrant en behoorde tot de staatsgezinde partij, de zogenaamde Loevesteinse Factie. Zijn vlucht naar het stamslot van zijn moeder, Merveld bij Dulmen in het bisdom Munster, baatte hem niet want daar werd hij op last van de Staten Generaal gevangen genomen en via Zutphen naar Den Haag gevoerd. Hem werd gratie verleend op voorwaarde dat hij minstens zes maanden buiten de Republiek in ballingschap zou gaan. Hij vertrok in 1619 naar Holstein. Na zijn terugkeer woonde hij op Moersbergen waar hij in 1636 stierf.

Catharina, de enige dochter van Adolph had zich in 1635 verloofd met Reinier van Raesfeld, heer van Middachten. Tot een huwelijk kwam het echter niet omdat ze er vandoor ging met ritmeester Johan Gerard van Oostrum en met hem in Wijk bij Duurstede in het huwelijk trad. Hierdoor kwam Moersbergen in het bezit van het geslacht Van Oosterum. Hun kleindochter erfde in 1707 Moersbergen en zij verkocht het aan Cornelis de Boodt. Diens dochter huwde Johan Daniël d’Ablaing waarna het kasteel bij haar overlijden overging in handen van deze familie. Rond 1850 was Moersbergen nog steeds in bezit van dit geslacht, met name van Johan Daniel Cornelis Carel Wilhelm baron d’Ablaing van Giessenburg. In 1860 werd Moersbergen publiekelijk geveild. Vincent Matthias d’Ablaing, zoon van e baron Johan, en zijn vermogen in Indië gemaakt, kocht gedeelten van de bezittingen op, die bij zijn dood vererfden op neef Frank Rudolf Matthias d’Ablaing. Door zijn slechte financiële situatie verhuurde Frank in eerste instantie het kasteel aan Mathilde en Anna Catherina Luden, maar moest het in 1897 toch bij openbare veiling verkopen. Bij deze veiling werd het goed wederom gesplitst. Een gedeelte van de grond en het kasteel werd gekocht door Anna Catherina Luden, die vanwege haar ziekte niet wenste te verhuizen. De rest van de grond kwam in verscheidene handen. Haar neef Jan A. W. van Luden kocht het goed naar haar dood aan en wist door aankoop van andere gronden het landgoed te vergroten. Het kasteel verhuurde hij aan de directeur van de Amstelbrouwerij, Bicker. Ook gaf hij het daarna in gebruik aan mr. dr. A. Baron Schimmelpenninck van de Oye. In 1926 liet Jan het kasteel restaureren en terugbrengen in “hollandsche-renaissance stijl”, dus in de 18e eeuwse verschijningsvorm. Het ontwerp voor de restauratie kwam van architect J.W.H Berden, die ook het Muiderslot had gerestaureerd. Na de renovatie ging Jan er zelf wonen Vanaf 1948 verhuurde Jan het kasteel opnieuw, ditmaal aan Ph. J van Alfen en zijn vrouw die dakloos waren geworden bij een bombardement op kasteel Zuilestein. De familie bleef er tot 1971 wonen waarna A.P. Wewer de nieuwe huurder werd. Inmiddels had Jan Luden het kasteel in 1962 al vermaakt aan de stichting “het Utrechts Landschap”. Na een aantal verbouwingen en restauraties in de loop der tijden vond de laatste in 1995 plaats en werd het kasteel aangepast aan de moderne bewoningseisen maar met behoud van het inpandige karakter van het huis. Een klein gedeelte dient nu als kantoorruimte, het overige deel wordt nog particulier bewoond. Hierdoor is de directe omgeving van het kasteel niet toegankelijk. Het omliggende landgoed wel.

Extra