jehay

Het huidige kasteel stamt uit de 16e eeuw. Het waterkasteel van Jehay werd gebouwd op de resten van een burcht die in de 15e eeuw werd afgebroken. Onder het kasteel zijn sporen gevonden van bewoning uit het neolithicum, circa 12000 v.C.. Verder zijn er in de nabijhheid resten van Keltische bewoning, van een Romeins castrum en van Karolingische gebouwen gevonden.

Rond 1130 verkreeg Henri de Jehain zijn vrijbrieven, waardoor hij deel uitmaakte van de oude aristocratie van het Luikse land. Zijn nazaten onderscheidden zich als ridders tijdens de oorlogen door hun gewapende deelname voor het prinsdom Luik. Het kasteel ging later over in handen van enkele andere families die tijdens het Ancien Régime groot aanzien genoten. Een telg van de familie de Mérode, Jean de Mérode. werd tijdens de Dertigjarige Oorlog gouverneur van de stad en het kasteel van Luik.

In 1680 werd de familie van den Steen de trotse eigenaar en bleef dat ook tot de recente in 1999 aankoop van het kasteel door de Provincie Luik, na het overlijden van de laatste graaf Guy van den Steen . Tijdens de oorlog tussen de familie Horne en de familie de la Marck, werd het kasteel gedeeltelijk verwoest. De noodzakelijke heropbouw gebeurde in de 16de en 17e eeuw.

De noodzakelijke heropbouw gebeurde in de 16e en 17e eeuw en was bepalend voor het huidige uiterlijk van het kasteel. De architectuur dankt haar bijzondere uitstraling aan de dambordgevel die is opgetrokken in een combinatie van witte zandsteen en bruine baksteen. Het geheel wordt opgeluisterd met torens en slotgrachten, en bestaat uit vier verschillende bouwvolumes, die door binnenplaatsen en bruggen over de slotgrachten verbonden worden.

Het L-vormige kasteel werd grotendeels aan het begin van de 16e eeuw gebouwd. De westvleugel grenst direct aan de slotgracht. Het is een typisch gotisch bouwwerk. De indrukwekkende gevels in kalksteen die de binnenplaats omzomen zijn daarentegen ontegensprekelijk 19e -eeuws. Hun stijl is neogotisch. Ze werden tussen 1860 en 1864 heraangelegd door de architect A. Balat.

De bijgebouwen en de oude boerderij op het domein zijn bij ingrijpende verbouwingen voorzien van nieuwe venster- en deuropeningen en van trapvensters. Ze worden ingesloten door twee vierkante hoektorens uit de 17e eeuw. De ruime schuur die vroeger het erf afsloot werd afgebroken. Nu biedt een majestueuze torenpoort toegang tot het geheel van park, kasteel en boerderij. Het portaal wordt bekroond door een wapensteen van de familie de Mérode-Lynden uit 1622 en biedt toegang tot een binnenplaats geflankeerd door twee trapgevels uit de 19e eeuw.

De kasteelkapel, dicht bij de toegangspoort van het kasteel gelegen en voorzien van een kleine begraafplaats omringd door water, is nu de parochiekerk van Jehay, gewijd aan Saint-Lambert. De ingang bevindt zich nu aan de kant van het dorp. De hoofdbeuk uit de 16e eeuw bestaat uit zandsteen en werd rond 1635 gerestaureerd. In datzelfde jaar werd de vierkante toren toegevoegd met een klein leistenen dakpaviljoen.

De laatste graaf Guy van den Steen legde de tuinen opnieuw aan naar Italiaans voorbeeld en bracht er fonteinen en 300 bassins in aan. Hij restaureerde ook het interieur en richtte het kasteel als museum in: schilderijen van Lombard, Bruegel, Murillo, Delcour en Peter Lely, o.m. het portret van Neil Gwyn, vriendin Van de Engelse koning Karel II, Brusselse wandtapijten en Aubussontapijten, beeldhouwwerk en edelsmeedwerk, van o.a. de Luikse edelsmid Pierre de Fraisne. Voorts is er een zaal gewijd aan de Engelse legeraanvoerder Marlborough, met stafkaarten en oorlogsbulletins.

Het park strekt zich uit aan weerszijden van een laan, waar een lindendreef op uitkomt. De laan wordt van de buitenwereld afgesloten door een monumentale poort met een gietijzeren hekwerk. Laantjes, taxusbosjes, vrijstaande bomen en een arboretum zijn alle op zorgvuldige wijze aangeplant. De bezoeker treft in deze tuin niets aan dat daar bij toeval is beland. Twee poorten geven toegang tot nog twee andere lanen. Een haagbeukenlaan van tweehonderd jaar oud omringt de slotgrachten en herinnert ons aan het park zoals het vroeger was. Aan de oostzijde bevindt zich een oude ijskelder, bereikbaar via een smal, laaggelegen pad dat parallel loopt met hoofdlaan. Hier zijn de overblijfselen zichtbaar van een andere oude haag.

Noorderbreedte

Oosterlengte

5 50°34'38.35"N" 5°19'24.78"O

Extra