Het oorspronkelijke kasteel dateert uit 1498 en werd in aktes reeds vermeld onder
de naam Houweert. Het kasteel diende voor luxe en feestelijke jachtpartijen. Het
huidige gebouw stamt uit het einde van de 17e eeuw. Diverse eigenaren resideerden
in het kasteel zoals de heren van Gronsveld en die van Hoensbroek. Het huidige gebouw
stamt uit het einde van de 17e eeuw en werd gebouwd door de Maastrichtse schepen
Antonius Vaes. Het rechthoekige gebouw heeft in- en uitgezwenkte topgevels en een
vierkante traptoren met een ingesnoerde spits. Antonius Vaes sneuvelde op jonge leeftijd
bij de stadsmuren van Maastricht in een gevecht tegen de hertog van Parma aan het
begin van de Tachtigjarige Oorlog. Zijn zoon Andreas Vaes, de stadssecretaris, erfde
het huis en liet het geheel renoveren en aan de noordzijde uitbreiden. Andere bezitters
waren Bounam de Rijkolt, Van Bienen, Marie Gertrude barones van Selys Fanson en haar
echtgenoot baron van Cammingha en Christiaan Coenegracht. De wapensteen boven de
poort van kasteel Hoogenweerth herinner aan de familie Coenegracht-Bemelmans. In
1821 werd het door de familie Coenegracht nogmaals uitgebreid waarbij tevens de westgevel
werd gemoderniseerd. Het werd een in geel en grijs geschilderde gebouw met een aantal
neorenaissance en neoclassicistische elementen. Aan de noordzijde behoort een langgerekt
19e eeuws bijgebouw nog tot het complex. Na Giles Philippe Gregore Straetmans werd
Petrus Willem Hubert Regout in 1929 bezitter van de Hoogenweerth. Hij bewoonde het
kasteel samen met zijn zus von Scheibler-Regout tot aan zijn overlijden in 1967.
Zijn zus bleef nog twee jaar tot haar overlijden in het huis wonen. Na het overlijden
van mervoruw von Scheibler is de familie Jeurissen, die voorheen voor Petrus. Regout
werkten, op dringend verzoek van de erven Regout tot 1970 in het kasteel blijven
wonen. Echter na een inbraak is deze familie verhuisd en is het kasteel uiteindelijk
verkocht aan Provinciale Waterstaat. Deze heeft er niets mee gedaan zodat het in
verval is geraakt. Op 16 december 1975 heeft een brand het kasteel grotendeels in
de as gelegd. Pas in 1993 werd het kasteel grondig gerestaureerd. Het kasteel was
tussen 1997 en 2006 eigendom van vastgoedbelegger Arthur Paes. Momenteel heeft het
een horecafunctie.
