ammerzoden

//letter grootte //letter type //achtergrondkleur menu //kleur menu //kleur letters //target van de link //aantal aanwezige links ( moet gelijk zijn aan het nr aantal van de onderstaande links ) // naam en url van de link (voor het # teken de naam, achter het # teken de url ) //kan ook een pagina zijn // voor meer links gewoon een parameter kopieren, en nummer aanpassen van "anzahl" // voor meer links gewoon een parameter kopieren, en nummer aanpassen van "anzahl" // voor meer links gewoon een parameter kopieren, en nummer aanpassen van "anzahl" e="here" id="obj_163" name="obj_163">

Ammerzoden

Kasteel Ammerzoden is een van de best bewaard gebleven waterburchten van Nederland. Het kasteel heeft een vierkante plattegrond met op de vier hoeken ronde uitkijktorens. Het is een goed voorbeeld van het door graaf Floris V ingevoerde kasteeltype, dat in die tijd vaker werd toegepast in verband met de goede verdedigbaarheid.

In 1350 werd het oorspronkelijke kasteel aan een afgesneden meander van de Maas gebouwd door de familie Van Herlaer. Maar de loop van de rivier veranderde kort daarna. Opmerkelijk aan kasteel Ammerzoden is, dat het als een geheel opgetrokken is. Dit wijst op een flinke financiële draagkracht van de Van Herlaers . De meeste kastelen ontstonden in de middeleeuwen door uitbreiding van en aanbouw aan het oorspronkelijke versterkte huis of donjon. Dit proces besloeg afhankelijk van de economische situatie van de bouwheren, soms verscheidene jaren of zelfs generaties.

Het kasteel overleefde veel oorlogen maar in 1590 teisterde een brand het kasteel zeer ernstig. De toenmalige burchtheer George van Arkel vond bij deze brand de dood. Pas na de Tachtigjarige oorlog, kon zijn kleinzoon Thomas Walraven van Arkel de herstelwerkzaamheden laten uitvoeren. Het kasteel kreeg weer zijn oorspronkelijke middeleeuwse vormen. Het interieur werd echter aangepast aan de 17e eeuwse comfort eisen. Twee gevelstenen met de jaartallen 1648 en 1667 verwijzen naar deze wederopbouw. Ook het poortgebouw stamt uit deze periode. De opdrachtgeefster voor dit gebouw was Catherina van Gelre, de weduwe van Walraven van Arkel. Hun beider wapens prijken nu nog op het poortgebouw.

Na het geslacht Van Arkel kwamen in de loop van de daaropvolgende 450 jaar van erfopvolging de families Van Lichtervelde, Van Vlisteren, De Ribaucourt en De Woëlmont in het bezit van het kasteel. Arthur, baron de Woëlmont was van 1856 tot 1873 de laatste kasteelheer van Ammerzoden. Op 31 januari 1873 verkocht de baron het kasteel aan de Rooms-katholieke kerk. Het kasteel ging over naar de orde der Franciscanen, die het in gebruik gaven aan de zusters der Clarissen. Hiermee werd Ammerzoden het tweede Clarissenklooster van Nederland. De zusters lieten rond 1893 de slotgracht dempen om o.a. de bouw van een kapel aan de westgevel mogelijk te kunnen maken. Hiermee werden vele gebruiksvoorwerpen van aardewerk, glas, zilver, brons en tin die vanaf de 14e eeuw in het water waren beland, veilig afgedekt. Bij de restauratie van 1959 werd deze opvulling weer voorzichtig verwijderd en zijn veel scherven en complete objecten teruggevonden.

In de jaren 1944 en 1945 liep het kasteel veel oorlogsschade op door geallieerde beschietingen. Na de tweede wereldoorlog werd het gebruikt als gemeentehuis en daarna zat er wasmachinefabrikant Couperus in. In 1957 werd Ammerzoden eigendom van de “Stichting Geldersche Kasteelen”. In 1959 startte men met de restauratie, die zestien jaar duurde. Tijdens de restauratie vond men middeleeuwse muurtrappen, lampnissen, schouwen, balkgaten, een waterpunt, schietgaten en veel secreten of muurwc’s terug. Hierdoor kon men het kasteel grotendeels herstellen en reconstrueren naar zijn middeleeuwse karakter.

plattegrond Ammerzoden

Extra