aerdt

//letter grootte //letter type //achtergrondkleur menu //kleur menu //kleur letters //target van de link //aantal aanwezige links ( moet gelijk zijn aan het nr aantal van de onderstaande links ) // naam en url van de link (voor het # teken de naam, achter het # teken de url ) // voor meer links gewoon een parameter kopieren, en nummer aanpassen van "anzahl" // voor meer links gewoon een parameter kopieren, en nummer aanpassen van "anzahl" // voor meer links gewoon een parameter kopieren, en nummer aanpassen van "anzahl" de="here" id="obj_160" name="obj_160">

Huis Aerdt

Huis Aerdt te Herwen is gebouwd op het zogeheten Gelders Eiland in het rivierenlandschap van de Oude Rijn en ressorteerde tot 1985 onder de gemeente Herwen en Aerdt. Deze werd bij de gemeentelijke herindeling van 1985 echter opgenomen in de gemeente Rijnwaarden, waar ook de plaatsen Lobit, Tolkamer en Pannerden toe gingen behoren.

Het huis Aerdt werd gebouwd op de plek waar vroeger al een ouder slot gestaan had. Van het oorspronkelijke slot dat Ter Cluse heette is niets meer over en vrijwel ook niets bekend. Dit slot Ter Cluse dateerde vermoedelijk uit de 14e eeuw. Ricolt en Gadert van Herwen stichtten op de plek waar eerder een vroeg middeleeuwse kapel met dezelfde naam had gestaan, een burcht, die zij de borch Ter Cluse noemden. In 1348 werd deze burcht in leen gegeven aan Willem van Rees, heer van Heeshuysen onder Elten. In de twisten tussen de Heeckerens en de Bronkhorsten werd het kasteel verwoest, maar later ook weer herbouwd. Ook tijdens de Tachtig jarige oorlog had het slot veel te lijden gekregen. In 1599 werd het vermoedelijk door Staatse troepen verwoest. De toenmalige eigenaar, het geslacht Van der Horst, verkocht de ruïne in 1646 aan Walraven van Steenhuys. Hij besloot in 1652 een geheel nieuw huis te bouwen, dat hij huis Aerdt ging noemen.

Het huis kreeg toen zijn huidige verschijningsvorm. Nu bestaat uit een rechthoekig gebouw, met een opvallend hoog schilddak, dat het gebouw een Westfaalse uitstraling verleent. Aan weerszijden zijn twee vleugels gebouwd, zodat er een half besloten voorplein ontstond. Rechts bevindt zich het koetshuis. De linker vleugel heeft, een overdekte galerij met open voorzijde. Het dak van deze galerij wordt gedragen door getordeerde houten kolommen die hun oorspronkelijke paarsrode kleur nog bezitten. Deze linkervleugel wordt afgesloten door een vierkante toren. Sinds de bouwtijd zijn weinig aanpassingen aan het huis gedaan. De grote plataan op het voorplein is even oud als het ”nieuwe huis”. Het geslacht Van Steenhuys resideerde slechts 3 generaties op huis Aerdt. Joost van Steenhuys stierf in 1722 kinderloos en het goed vererfde op zijn neef Alexander Walread Diederick van Hugenpoth. G.F. Baron van Hugenpoth tot Aerdt, speelde een belangrijke rol bij de herbedijking van het door de Waal overstroomde gebied in de winters van 1763 en 1764. Hij wijdde zijn leven na een militaire carrière aan waterbouwkunde. Ook was hij betrokken bij het graven van het Bylands kanaal. De laatste van Hugenpoth, baron Alexander Wilhelmus overleed in 1859. Zijn weduwe Cornelia Maria barones van Wijnbergen bewoonde het kasteel nog tot aan haar overlijden in 1881, waarna het huis niet meer werd bewoond.

Hun dochter Maria Francisca Xaveria, echtgenote van Gijsbertus Henricus Wilhelmus Laurentius baron van Dorth tot Medler, erfde Aerdt. Het was hun dochter Mathilde Zenobie Theodora Maria, gehuwd met Jhr. Jan Lodewijk Eduard Marie de Kuyper, die op haar beurt het huis Aerdt erfde. Op zijn beurt erfde hun zoon jhr. Mr. Gijsbert E.F.J. de Kuyper het goed, die het kasteel en linker vleugel in 1961 voor één gulden overdroeg aan de Stichting Vrienden der Geldersche Kasteelen. Van 1962 tot 1969 vond de restauratie plaats waarbij de kruisvensters werden teruggebracht en 3 secreetkokers gereconstrueerd. In 1968 verwierf de stichting het koetshuis waarvan de restauratie in 2002 voltooid werd.

Van het oorspronkelijke interieur was door de leegstand en oorlogsschade weinig bewaard gebleven. Alleen een grote haardplaat met het wapen van prins Maurits was in het huis achtergelaten. De nog deels aanwezige balklagen van moer- en kinderbinten werden tijdens de restauratie hersteld. Er zijn toen enkele nieuwe interieuronderdelen in oude stijl ingepast, zoals de deuren, de trap en een tegelvloer van Naamse steen en marmer. In de voormalige keuken is een 17de-eeuwse schouw geplaatst, afkomstig van 't Velde, die daar tijdens de restauratie niet kon worden gehandhaafd. Bij de inrichting kon gebruik worden gemaakt van stukken afkomstig uit de familie Van Hugenpoth tot Aerdt: meubels en een reeks familieportretten. Behalve portretten van de familie Van Hugenpoth zijn het portretten van de aanverwante families Glauwe en Van Rhemen. Samen met portretten van de familie Van Voorst tot Voorst en aangetrouwden en een aantal meubels vormen zij een passende aankleding van de hoofdverdieping van het huis.

Extra